11 lutego – dzień, w którym wspominamy Profesora Mariana Zembalę 
Dziś, 
lutego, w dniu Jego urodzin, zatrzymujemy się na chwilę, aby przywołać postać, której dobroć, mądrość i niezwykła odwaga na zawsze odmieniły życie tysięcy osób.
Profesor Marian Zembala – lekarz, który całe serce oddał służbie drugiemu człowiekowi. Człowiek, który swoją postawą uczył nas, że w medycynie liczy się nie tylko wiedza, ale przede wszystkim człowieczeństwo.
Gdy mówił o transplantologii, jego głos zawsze łagodniał:
„Przeszczep to dar dwóch serc – tego, które odchodzi, i tego, które dostaje szansę, by bić dalej.”
To zdanie stało się symbolem tego, w co wierzył – że ludzkie dobro ma moc sięgać dalej niż nasze życie.
Choć nie ma Go już z nami, Jego ideały, determinacja i ogromna miłość do ludzi nie zniknęły. Wręcz przeciwnie – rosną, tak jak rośnie i działa Fundacja, która z dumą nosi Jego imię: Fundacji TRZY SERCA im. Profesora Mariana Zembali i powstała z potrzeby kontynuowania Jego dzieła, z wdzięczności, z pamięci pełnej światła.
Dziś, kiedy patrzymy wstecz, czujemy ogromną wdzięczność za każdą rozmowę, każde spotkanie, każde Jego zdanie, które potrafiło rozjaśnić nawet najtrudniejsze ścieżki.
Nostalgia miesza się z radością – bo choć tęsknimy, to przede wszystkim pamiętamy dobro, które zostawił. A ono nie przemija.
Dziś więc nie tylko wspominamy Profesora, ale dziękujemy Mu za drogę, którą nam wskazał.
Wszystko, co robimy – każde spotkanie, każde podpisane oświadczenie woli, każda kampania, każde życie, które otrzymuje drugą szansę – to nasza odpowiedź na Jego ciche, ale wiecznie aktualne pytanie:
„Co jeszcze możemy zrobić, by życie miało szansę?”
Dziś dziękujemy także za Jego trzy serca:
serce lekarza,
serce nauczyciela,
serce człowieka, który nigdy nie przestał wierzyć w dobro.
Profesorze, Twoja misja trwa 
W każdym ocalonym życiu.
W każdej rozmowie o dawstwie.
W każdej decyzji „Tak” dla transplantacji.
W Fundacji, która bije dziś Twoim rytmem.